BURHAN DEMİRCİOĞLU
Hayat pahalılığından yakınan Osmaniyeli esnaf Şirin Cinkara, "5 yıldır sucuk ekmek işi yapıyorum. Hayat pahalılığından ne yapacağız? Bu pahalılıkla giderse eğer, vatandaşlarımız değil 17 liraya bu sucuğu alıp yemeyi, dışarıdan yemek yemeyi, ekmek bile alamayacak olduk. Sucuğu 1 ay önce 15 TL’ye verirken şu an 25 lira olması gerekiyor ama biz vatandaşlarımız yiyemiyor diye 2 lira zam koyduk. Hani alamıyor, gelip fiyatını sorup giden vatandaşlarımız var” dedi.
Osmaniye Kadirli’de sucuk ekmek ve kebap işi yapan üç çocuk annesi 34 yaşındaki esnaf Şirin Cinkara, artan gıda fiyatlarından dert yandı. Cinkara, "5 yıldır bu işi yapıyorum ve üç tane çocuğuma bakıyorum. 3 aydır eşim cezaevinde. Ben üç tane çocuğun yükünü, evin yükünü, eşimin masraflarını hepsini karşılıyorum. İşyerim kira, evim kira hepsine yetişemiyorum. Bir de bunun üzerine hayat pahalılığı geldi. Hayat pahalılığından dolayı biz de fazla zam yapamıyoruz çünkü biz de bir vatandaşız. Biz de bir kazanıp yiyen bir insanız" dedi.
"FİYATINI SORUP GİDEN VATANDAŞLAR VAR"
Esnaf Şirin Cinkara, şöyle dedi:
"Etin fiyatları çok yüksek 110 lira, 120 lira. Bu hayat pahalılığında ne yapacağız bilmiyorum. Bir marul olmuş 10 lira, domates 15-16-17, yani en düşüğü 14 lira 15 lira o da yenilecek gibi değil. Böyle giderse bu pahalılıkla giderse eğer vatandaşlarımız değil 17 liraya bu sucuğu alıp yemeyi, dışarıdan yemek yemeyi, ekmek bile alamayacak olduk. Yani nasıl vatandaşa sunacağız onu biz? Ramazan ayımız geliyor, Ramazan ayımızda bu vatandaşlarımız hiç mi et alıp yiyemeyecek? Bu insanlarımız vitaminsiz kalıyoruz, hep hasta oluyoruz. Azcık aşağı düşürsünler bu fiyatları, yani çok aşırı fiyatlarımız. Biz şu an sucukçuyuz, sucuğu 1 ay önce 15 TL’ye verirken şu an 25 lira olması gerekiyor ama biz vatandaşlarımız yiyemiyor diye 2 lira zam koyduk çünkü bizim de alım gücümüz ancak o kadar, vatandaşlarımızın da alım gücü o kadar. Hani alamıyor alıp yiyemeyenler var, gelip fiyatını sorup giden vatandaşlarımız var. Biz bunları gördükçe dayanamıyoruz.
"EKMEK ALAMAYACAK OLDUK"
3 tane çocuk okuyor 2 tanesi liseye gidiyor servisle gidiyorlardı bundan önce bir servis parası 400 lira oldu,800 lirayı nasıl vereceğim iki tane çocuğum okuyor lisede. Hani benim gücüm yok eşim cezaevinde eşimin ekmek parası diyorlar. Cezaevine ekmek parası yatıracak gücüm yok benim, aylık 200 lira ekmek parası diyorlar. Nasıl yatıracağım ben cezaevine bu 200 lirayı? Dükkândan ancak evime bakmaya çalışıyorum, çocuklarıma bakmaya çalışıyorum. Bilmiyorum bu hayat pahalılığından ben çok zorlanıyorum. Böyle giderse bu pahalılıkla giderse eğer vatandaşlarımız değil 17 liraya bu sucuğu alıp yemeyi, dışarıdan yemek yemeyi, ekmek alamayacak olduk yani. 3 lira bir ekmek, 3 lira olur mu? 3 liraya bir ekmek alıyor vatandaş içine ne koyup yiyecek?
BU ESNAFLIK NEREYE GİDİYOR?
Bu hayat pahalılığından ne yapacağız? Kebap yapıyoruz 25 lira bir kebap, 25 lira diyemiyoruz bir kebap 25 lira, şu an 23’e veriyoruz, 22’ye veriyorum. Yani bu pahalılıkla hiçbir yere varamayız. Müşterilerimiz diyor 'abla yeşil biberin yok mu?' Yeşil biber 27 lira, 28 lira. Bunları nasıl alıp vatandaşa yedireceğiz? Soruyorum büyüklerimize soruyorum, bunları bu şekle getirenlere soruyorum ya bunları nasıl alıp yedireceğiz? Ben misal, 27 liraya biber aldım, 100 liraya et aldım, 3 liraya ekmek aldım. Bunların daha bunun domatesi var, marulu var, soğanı var, tuzu var, biberi var, kömürü var. 1 kilo kömür 13 lira. Yani bunu bile çok sanıyor vatandaşlarımız. Çünkü alım gücümüz yok, alım güçleri yok. Ben bu sucuğu yemesem ne olur diyor vatandaşımız, gelip fiyatını sorup gidiyor. Bu esnaflık nereye gidiyor? Nereye gidiyoruz biz böyle?"