BURHAN DEMİRCİOĞLU
Osmaniye'de 10 yıl önce eşinden boşanan ve geçirdiği trafik kazası sonucu görme ve fiziksel engelli kalan Fatma Çalış "Geçinemiyoruz. Oğlumun bursluluk maaşıyla ekmek alıyoruz. Faturam gelmiş, elektriğim kesilecek, nasıl ödeyeceğim bilmiyorum. Şu anda hiçbir gelirim yok" dedi.
Osmaniye'nin Kadirli ilçesinde yaşayan, yüzde 46 engelli 40 yaşındaki Fatma Çalış, hiçbir geliri olmadığı için fen lisesi 11. sınıf öğrencisi oğluyla birlikte geçim sıkıntısı çektiklerini anlattı. Oğlunun burs parası ile ekmek aldıklarını, çocuklarına harçlık veremediğini belirten Çalış, "Gözüm için tedavi olmak istiyorum. Düzelebiliyor ama param olmadığı için gidemiyorum, çünkü ekmek parası bulamıyoruz biz" dedi. Çalış, yaşadıklarını şöyle anlattı:
"OĞLUMUN BURSUNU EKMEK PARASI YAPIYORUZ"
"10 yıl önce eşimden ayrıldım. Daha sonra bir fabrikada çalışmaya başladım. 7 yıl çalıştım, ondan sonra kendi aracımla bir trafik kazası geçirdim. Üç yıl oldu kazayı geçireli. Kazadan sonra rapor vermek zorunda kaldım 1 yıl raporla geçindik. Ondan sonra da işsizlik maaşına başvuru yaptım. 8 ay işsizlik maaşı aldım ve 4-5 aydır da çok mağduruz.
Kızım üniversiteye gidiyor, oğlum Fen lisesinde okuyor. Oğlumun bursunu ekmek parası yapıyoruz. 4-5 aydır da komşularımla, belediyedekiyle ocağımı taşırmaya çalışıyorum. Yani bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Çünkü oğlum liseye gidiyor, genç bir çocuk. Faturam gelmiş, elektriğim kesilecek, nasıl ödeyeceğim bilmiyorum. Şu anda hiçbir gelirim yok. Ne yapacağımı bilmiyorum artık.
"CANI BİR ŞEY İSTESE ALIP YİYEMİYOR"
Kızım orda okuyor, gurbette öyle. Oğluma hiç harçlık veremiyorum. Yani oğlum bir yerden canı bir şey istese alıp yiyemiyor. Dışarıdan yemek bile yiyemiyor. Arkadaşları sürekli yemeğe davet ediyor ama benim oğlum gidemiyor, arkadaşlarına uyum sağlayamıyor. Kızıma harçlık gönderemiyorum. İş-Kur’dan gidip iş başvurusunda bulunsam ben 1-2 saatten fazla oturamıyorum. Fiziksel engelim olduğu için oturamıyorum, çalışamıyorum. Sigortam tam dolmadığı için malulen emekli olamıyorum. Sigortam eksik geliyor.
"PARASIZLIKTAN TEDAVİ OLAMIYORUM"
Gözüm için tedavi olmak istiyorum. Düzelebiliyor ama param olmadığı için gidemiyorum, çünkü ekmek parası bulamıyoruz biz. Yemeğimizi yiyemiyoruz, bu gözümü en son düşünüyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum artık.’’