Haber: Burcu Özkaya Günaydın - Kamera: Akın Küçükkurt

(HATAY) - 6 Şubat depremlerinin üçüncü yılında Hatay’da hayat hala “normal"in çok uzağında. 200 bin kişinin konteynerlere mecbur kaldığı kentte, teslim edilen kalıcı konutlar ise altyapı sorunları ve inşaat kusurlarıyla tartışmaların odağında.

Resmi rakamlara göre 50 binden fazla insanın yaşamını yitirdiği 6 Şubat deprem felaketinin ardından, Hatay’da enkaz kalksa da travma ve belirsizlik sürüyor. Kentte yaklaşık 200 bin vatandaş, hala 20 metrekarelik konteynerlerde yaşam mücadelesi veriyor. Temel altyapı sorunlarının çözülemediği şehirde; sık sık yaşanan elektrik kesintileri, toz solutan taş ocakları günlük hayatı çekilmez kılıyor.

Kâğıt üstünde tamam, gerçekte yarım

TOKİ’nin resmi verilerine göre deprem bölgesinde 455 bin, Hatay özelinde ise 153 bin konut ve iş yeri tamamlanmış görünüyor. Ancak sahadaki gerçeklik, rakamların ötesinde bir tablo çiziyor. Törenlerle anahtarları teslim edilen evlerin birçoğuna, iç tadilat eksiklikleri ve ısınma sorunları nedeniyle hala yerleşilemiyor. Kurası çekildiği halde yapımına henüz yeni başlanan konutlar, depremzedelerin "normal hayat" umudunu erteliyor. Yeni konutlara yerleşen az sayıdaki şanslı kesim ise duvarlardan ve pencerelerden su sızıntısı sorunlarıyla boğuşuyor.

Şehir var ama yaşam yok

Yeni yerleşim alanlarının şehir merkezinden uzak kurulması, ulaşım ve hizmete erişim krizini de beraberinde getirdi. Depremzedeler; market, fırın, eczane ve hastane gibi en temel ihtiyaç noktalarına ulaşmakta büyük zorluk yaşıyor.
Hatay halkı, bir yandan yitirdikleri sevdiklerinin yasını tutarken ve yok olan eski şehirlerinin anılarını yaşatmaya çalışırken; diğer yandan tozun, çamurun ve belirsizliğin ortasında insanca bir yaşamın mücadelesini veriyor. Üçüncü yıla girerken kentin tek ortak dileği değişmiyor: Sadece hayatta kalmak değil, gerçek anlamda yaşamak.