SEYFİ ÇELİKKAYA
Kurtuluş Savaşı, Osmanlı Rus Harbi ve Çanakkale savaşlarına katılan 35 gençten sadece 5’inin gazi olarak geri dönebildiği Yozgat’ın Kababel köyünde, Cumhuriyet’in 100. Yılına ulaşılmanın heyecanı yaşanıyor. Köyde yaşayan şehitlerin torunları, Cumhuriyet’in 100’üncü yılı nedeniyle evleri bayraklarla donatıp, köyün girişine de Atatürk portesi yaptırdı.
Cumhuriyet’in 100. yılı nedeniyle köyde sürdürülen hazırlıkların sonuna gelen Yozgat’ın Kababel köyü sakinleri, 80 hanenin yer aldığı köydeki evlerin büyük bölümünün boş olduğunu söyledi. Kurtuluş Savaşı esnasında kocasını askere gönderip, kendisi de kağnı ile cepheye mühimmat ve erzak taşıyan, 10 Temmuz 1965 yılında köyünde vefat eden Nesli hanımın torunları da köyde yaşamlarını sürdürüyor, Cumhuriyet’in 100. Yılının heyecanını yaşıyor.
"MERMİ TAŞIMIŞ, AYAĞI YALIN, BAŞI AÇIK"
Nesli hanımın torunu Kababel köyünden 77 yaşındaki Özmen Kaplan, "Nesli ebenin torunuyum. Ebem savaşa gittiğinde her çileyi çekmiş. Mermi taşımış, ayağı yalın, başı açık. ‘Dağlarda, taşlarda gezerdik’ derdi. ‘Biz bugünlere geldik yavrum’ derdi, anlatırdı. O zaman daha 12-13 yaşında bir çocuktum. ‘Kocam gitti, 25 yaşındaydım’ derdi. ‘Erkek gibi her şeye göğüs gerdim’ derdi. ‘İki çocuğumu emanet eder giderdim’ derdi. ‘Benim gibi birkaç tane kadın çıktı böyle’ derdi. Kurtuluş Savaşı'nda mermi taşımış, ayağı açık, ‘çarıklar yırtıldı, ortada kaldık, ayaklarımız yara oldu yürüyemezdik’ derdi" diyerek, ebesi Nesli hanımdan dinlediği öykülerden, aklında kalanları özetledi.
“ESKİDEN EFENDİYDİK YA ŞİMDİ HAMALLIK DA YAPAMIYORUZ”
Özmen Kaplan’ın kocası 83 yaşındaki Muharrem Kaplan da, Cumhuriyet’in 100. yılında üretimin durmasından yakınarak, şöyle konuştu:
"Eskiden biz talebe iken bir bayram gelince sevinerek elimizde bayraklarla gidiyorduk. Şimdi onları unuttuk artık, onlar olmuyor. Köyde kimse kalmadı, geçim yok. Çocuk nüfus çoğaldı, tarlalar kafi gelmiyor. Herkes gitti, kimse kalmadı ancak yaşlılar kaldı, başka kimse yok. Üretim hiç yok. Fasulyesi olsun, mercimeği olsun, nohut olsun, buğday olsun, hepsini üretiyorduk. Şimdi hiç çalışan yok. 53 tane motor vardı, şu anda köyde 4 tane mi, 3 tane mi motor var. Başka motor da kalmadı. Eskiden efendiydik ya şimdi hamallık da yapamıyoruz. Daha kötü olduk."
"KÖY 22 HANEYDİ. 22 TANENİN HER EVDEN NEREDEYSE İKİŞER TANE ŞEHİDİMİZ VARDIR"
Yozgat Merkez Kobabel Köyü halkından Sadık Şimşek, dedelerinin hangi savaşta nasıl şehit olduklarını belgelemeye yönelik çalışmalarını sürdürüyor. Bugüne kadar şehit olan 30 kişiden 15’inin bilgilerine ulaştığını aktaran Şimşek şunları anlattı:
"Bu çalışma Cumhuriyetimizin 100. Yılını kutlamak amacıyla. Cumhuriyet kolay kazanılmadı. Gazi Paşa'mızın yanına köyümüz gençlerinden 35 tane genç gidiyor. 35 gencin içinden 5 genç dönüyor. Bu 30 gencin 15 tanesinin künyesini getirttirdim. İleriki bir zamanlarda Şehitlik parkı da yapılacak, bunların anısına. Köy 22 haneydi, 22 tanenin her evden neredeyse ikişer tane şehidimiz vardır. Kurtuluş Savaşı'na katılanlar var, Yemen Harbi'ne, Osmanlı Rus harbine, Çanakkale Savaşı'nda iki tane şehit var. Belgesini, künyesini getirttirdim. Bütün savaşlara katılmışlar da, en çok Kurtuluş Savaşı'na, İstiklal Harbi'ne katılmışlar. 80 tane evimiz var da şu anda torunları olarak 30 hane kalıyoruz. Şehit evleri olduğu için bayrakları komşularla beraber birlikte taktık. Şehitlerin anısına ruhları şad olsun diyorum. Bu parkta Çavuşun köyümüz halkından İsmailoğlu Ünal Şimşek buraya musalla taşı, onun önüne de bir Atatürk portesi koyduk, Kurtuluş Savaşına, Cumhuriyetin yüzüncü yılına istinaden bunun çalışmasını yapıyoruz."