Çanakkale’de, 18 Mart Deniz Zaferi ve Şehitleri Anma Günü programları, korona virüs salgını nedeniyle ertelenen törenler sonrası sade bir çelenk sunma töreni ile tamamlandı.
18 Mart Çanakkale Deniz Zaferi’nin 105. yıl dönümü kutlaması koronavirüs engeline takıldı. Kutlamalara Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın da katılımıyla stadyumda ve Şehitler Abidesi'nde program yapılması planlanmıştı. Ancak koronavirüs salgını yüzünden önce stadyumdaki programlar, ardından da Şehitler Abidesi’ndeki tören iptal edildi.
İptal kararları sonrası kutlamalar çerçevesinde sadece Çanakkale’de, çelenk koyma töreni yapıldı.
Törene Çanakkale Valisi Orhan Tavlı, Çanakkale Belediye Başkanı Ülgür Gökhan ve Çanakkale Milletvekili Jülide İskenderoğlu’nun yanı sıra çok sayıda askeri ve idari yetkililer katıldı.
Cumhuriyet Meydanında Atatürk anıtına çelenk konulmasının ardından ay-yıldızlı bayrağa altın madalya takıldı. Günün anlam ve önemine binaen 21 pare top atışı yapıldı. Saygı duruşunda bulunulmasının ardından askeri bando takımının eşliğinde İstiklal Marşı’nın okunmasıyla Çanakkale'deki 18 Mart törenleri de tamamlandı.
ÇANAKKALE HÜRRİYET İÇİN DÜŞMEYECEK ANA KALEDİR
Çanakkale Belediye Ülgür Gökhan, internetten yayınladığı mesajda, bu yıl kadınlara seslenerek şunları söyledi:
”Ben bugün size başka birilerinden bahsedeceğim. Pek görülmese de görülmek istenmese de övgüye değer birileri var. Anıldıkları, anlaşıldıkları yok. Anıtları yok. Ama anıt gibi birileri var. Çanakkale şehitleri gibi özverili ve yürekli birileri var. Kadınlar. Kınalı kuzulardan bahsederiz hep. Peki ya onları kınalayanlar? Anıtları dikilenlerden söz ederiz hep. Ya ağıtları yakanlar? Kaçının adını sayabiliriz bir çırpıda? Oysa 105 yıl evvel Çanakkale’nin yangın yerine, bir parçalarını gönderdi onlar. Toprakları, kadınlıklarıyla onlar harman etti. En ağır bedelleri hep onlar ödedi. Kim demiş ki Çanakkale Cephesine sadece erkekler gitmiştir. Bir de ellerinden tutup dualarıyla analar gitmiştir. Kim demiş ki sadece askerler can verir. Oğullarıyla birlikte, analar da toprağa canından can verir. Burası Çanakkale’dir, burası hürriyet için düşmeyecek ANA Kaledir. Anaların evlatlarını gönderdiği Çanakkale, aslında ANA’lara çok benzer. Şefkatli bir ana çocuklarını nasıl bağrına basarsa, Çanakkale’de işte öyle bağrına basar. Üstelik evlat da ayırt etmez; Hatay’lı Mehmet’i de, Manastırlı Hüseyin Avni’yi de, Fransız Joseph’i de, Avustralya’lı Tom’u da koynunda saklar. Çünkü analar bilir; tarihi yazanlar rakamlar değil insanlardır.”