(İSTANBUL) - Yönetmenliğini Rıza Oylum’un üstlendiği “Yerli Yurtsuz” belgeseli, bu yıl 27’ncisi düzenlenen Uluslararası Altın Safran Belgesel Film Festivali’nde Jüri Özel Ödülü’ne layık görüldü.
UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan Safranbolu’da 10-13 Haziran tarihleri arasında gerçekleştirilen festivalde, Ulusal Belgesel Film Yarışması'nın jüri koltuğunda yönetmen Pelin Esmer, görüntü yönetmeni Uğur İçbak ve sinema yazarı Burak Göral yer aldı.
Belgesel, Mardin’in Derik ilçesinde doğan ve yaşamını daha sonra İstanbul ile Ermenistan arasında sürdüren 4. kuşak demir ustası Yervant Demirci’nin aidiyet arayışını merkezine alıyor. Farklı coğrafyalarda yaşamanın ve farklı kimlikler arasında sıkışmanın yarattığı duygusal yolculuğu anlatan yapım, izleyiciyi sınırların ötesine uzanan bir hafıza ve kimlik hikâyesine davet ediyor.
Ödül töreninde kısa bir konuşma yapan yönetmen Rıza Oylum, “Bu ödülü kendini yerli ve yurtsuz hisseden herkes için alıyorum” sözleriyle belgeselin temel duygusuna dikkat çekti.
İlk gösterimini Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde gerçekleştiren ve burada da Jüri Özel Ödülü kazanan “Yerli Yurtsuz”, uluslararası festival yolculuğunda dikkat çekici bir başarı grafiği çizdi.
Belgesel; Duhok Uluslararası Film Festivali, Türkiye Almanya Film Festivali, Tüpisch Türkisch Film Festivali, İstanbul Uluslararası 1001 Belgesel Film Festivali, Paris Türkiye Filmleri Festivali, Düsseldorf Kürt Film Festivali, İzmir Uluslararası Mülteci Film Festivali ve Münih Türk Film Günleri kapsamında izleyiciyle buluştu.
Ayrıca Uluslararası İşçi Filmleri Festivali kapsamında İstanbul, Ankara ve İzmir’de gösterilen film, Amsterdam Kürt Filmleri Festivali çerçevesinde Hollanda’da da seyirci karşısına çıktı. Belgesel, 18-22 Haziran tarihleri arasında düzenlenecek Urfa Belgesel Festivali kapsamında da gösterilecek.
AİDİYETİN PEŞİNDE BİR YOLCULUK
Çekimleri Derik, Samatya ve Erivan’da gerçekleştirilen belgesel, Yervant Demirci’nin yaşam öyküsü üzerinden göç, kimlik ve aidiyet meselelerini ele alıyor. Demirci’nin hikAyesi, bütün Derikli Ermeniler gibi Ermenice bilmeden, ana dili Kürtçe olarak başlayan bir çocukluktan; İstanbul’da Türkçe ile şekillenen bir yaşama ve ardından Ermenistan’a göç ettiğinde yeniden dil öğrenmek zorunda kaldığı yeni bir hayata uzanıyor.
Belgeselde Demirci, yaşadığı kimlik karmaşasını şu sözlerle anlatıyor: “Derik’te Kürtlerle büyüdük ama bizim Ermeni olduğumuzu biliyorlardı. İstanbul’a geldik, bize kendi cemaatimizde ‘Kürt Ermeni’ dediler. Ermenistan’a gittim, oradakiler de bize ‘Türk’ diyor.”
“Yerli Yurtsuz”, iki ülke ve üç şehir arasında geçen bu yolculuk üzerinden, bir insanın kendine ait bir yer arayışını ve aidiyet duygusunun sınırlarla nasıl şekillendiğini görünür kılıyor. Belgesel, kişisel bir hikâyeden hareketle göç, hafıza ve kimlik üzerine evrensel sorular soruyor.